می نویسم پس هستم

زینب رفت....

zeynab65 — Sat, 13 Sep 2008 13:25:18 GMT

درود بر دوستان

دوستان همیشگی ما ٬

متاسفم ٬

زینب دیروز رفت تو کما ٬

امروز هم ساعت ۱۱:۰۰ پرید و رفت ..مثل یک پرنده٬ یک کبوتری سفید که برای چند لحظه فقط لب پنجره خونمون میشینه و می پره ...

من که مسخ شدم .. هیچ چیزی رو هم حس نمی کنم..

اشک هام خشک شده ..

من امروز بعد از شنیدن این خبر بهم حمله عصبی دست داد ٬ تازه از بیمارستان آوردنم ...

یکی به من بگه من چیکار کنم ؟
آخه من بدون زینبم چیکار کنم ؟
من چیکار کنم ؟
من بدونه عشقم چیکار کنم ؟
من دیگه نمی تونم ادامه بدم ...
متاسفم ولی دیگه بهانه و دلخوشی برای ادامه دادن ندارم

از همتون سپاس گزارم ...

امیدوارم روان زینب از من راضی باشه..

بدرود دوستان

خودم هستم...

zeynab65 — Fri, 25 Jul 2008 15:26:18 GMT

درود دوستان

راستش امروز خیلی دلتنگم، واسه همین فکر کردم که بشینم با شماهایی که تا

حالا موندید و مرتب به من سر می زنید درد دل کنم...ولی واقعا نمیدونم چی بگم

از کجا بگم.خیلی سخته،سخت و دردناکه.مرگ علی از همه اتفاقاتی که تا حالا برای

من پیش اومده بود بدتر بود.راستش من خیلی توی جریان خودکشی علی احساس

گناه میکنم.به امیر هم اینو گفتم ولی امیر میگه که من هیچ تقصیری نداشتم ولی

من نمیتونم اینو باور کنم،نمی تونم.من احساس عذاب وجدان میکنم.علی این اواخر

خیلی اذیتم کرد ولی من از ته دلم دارم میگم که هیچ کینه ایی ازش ندارم،حتی سر

سوزنی.من بخشیدمش و امیدوارم که اون هم منو ببخشه.این روزها خیلی طولانی و

کشدار هستند.ساعات دیر میگذرن و تلخ،تلختر از زهر.دقایقی که پر هستند از احساس

درد و ترس...آره ترس.ترس از مرگ.دروغ چرا؟من خیلی از مرگ میترسم.شبها همیشه

با این تصور وحشتناک چشمامو می بندم که فردا صبح دیگه از خواب بیدار نمیشم.هیچ

وقت فکرشو هم نمیکردم که تا این حد ممکنه از مردن بترسم...راستش این خود مرگ

نیست که منو میترسونه،نه،تمام ترس من دل کندن از اوناییِ که دوستشون دارم.به

خدا دل کندن خیلی سخته،مامانم و امیر...آخه من چه جوری می تونم از عزیزترین

کسانی که توی زندگیم داشتم دل بکنم،چه جوری؟؟؟؟؟ یکی به من بگه چه جوری؟

من نمیخوام بمیرم...امیر من خیلی مهربون و خوبه.به خودش هم بارها گفتم که تو

چرا اینقدر خوبی؟من عاشقشم.فکر نمی کنم کسی مثل ما بتونه تا این حد عاشق

بشه،نه هیچکس نمیتونه.توی تمام عمرم کسی رو به اندازه امیر دوست نداشتم.

اگه راستشو بخواین امیر رو حتی بیشتر از مامانم دوست دارم.باور کنید که راست

میگم.اگه امیر نبود من تا حالا دوام نمی اوردم.تا حالا صدبار مرده بودم.امیر تنها

بهانه من برای زندگی کردن و نفس کشیدنه،امیر تمام عمر و زندگیه منه،امیر جونه

منه،عشق منه...خیلی خیلی دوستش دارم......میدونید چیه بارها به این فکر کردم

من واقعا لیاقت عشق امیر رو نداشتم.نه نداشتم،اگه لیاقت داشتم که اینجوری،توی

این موقعیت باهاش برخورد نمیکردم،اون لیاقت بیشتر از منو داره.واقعا توی موقعیتی

به دادم رسید که پر بودم از کینه و نفرت و خشم.ولی امیر به من یاد داد که میشه توی

این موقعیت هم عاشق بود و دوست داشت...امیر یک انسان به تمام معناست که دنیا

تا حالا مثل اونو ندیده،عاشقشم...ولی خیلی نگرانشم.بارها بهش گفتم که من نگرانت

هستم امیر.ولی اون همش بحث رو عوض میکرد و به من میگفت که درباره این چیزا حرف

نزنیم.اما من میخوام اینجا حرف بزنم و بگم.باید بگم.من نگران آینده امیر هستم.نگران این

هستم که مرگ من تاثیر بدی روی زندگیش بذاره.به هرحال همه ما میدونیم که من فرصت

زیادی ندارم.تا حالا هم از اون یک ماهی که دکترا گفتن زنده میمونم بیشتر زنده موندم.من

این روزا هیچ فکری جز این ندارم که بعد از من چی به سر امیرم میاد؟ آخه من چه جوری

میتونم اونو تنها بذارم؟ من نگرانم،نگران،نگران...میدونید چیه؟ دلم میخواد امیر بتونه عاشق

بشه و ازدواج کنه و یه زندگی خیلی خوب داشته باشه،یه زندگی پر از خوشبختی و شادی.

اینجا باز هم برای چندمین بار،جلوی همه شما،بهش میگم که"امیرم،عشقم،عمرم،عزیزم

اگه واقعا منو دوست داری،اگه از ته دلت دوستم داری سعی کن که خوشبخت بشی.اینو

بدون که اگر ذره ایی در غم و غصه باشی روح من در عذاب خواهد بود.اگه میخوای روح من

در آرامش باشه خوشبخت باش...همین وبس..."

همه شماها رو هم دوست دارم و ازتون ممنونم که ما رو تنها نمی ذارید.

دوستان واقعیه من

zeynab65 — Sun, 20 Jul 2008 10:18:15 GMT

درود دوستان

قبل از هر چیز باید از همتون تشکر کنم. واقعا از همه ی شما دوستان سپاسگزارم.همه شما دوستای مهربونه من و زینب هستید.با شما اصلا احساس دلتنگی و تنهایی نمی کنم.

حتما این ضرب المثل رو شنیدید که میگه : هرچی سنگه جلوی پای لنگه

از همون اولی که با زینب آشنا شدم شاهد بد بیاری ها و اتفاقات بد و بسیار ناگواری که براش می افتاد بودم ..خیلی سخته٬ اونم توی این حال و روزی که عشق من داره٬ آخه این اتفاقات برای یه آدم معمولی غیر قابل تحمله چه برسه به زینب من با این حال و روزش٬ یه دفعه به شوخی ازش پرسیدم فیلم طالع نحس رو دیده یا نه ؟

بزارید بشمارم اصلا از اول تا آخر ٬ البته خیلی مهم هاش رو مینویسم :

۱. در گذشت مادر بزرگ زینب اولیش بود.

۲.تصادف مادر زینب و رفتنش به کما ٬ واقعا توی این یکی خیلی شانس آوردیم که اتفاق ناگواری پیش نیومد و بعد از یه عمل سخت همه چی روبه راه شد.

۳.تصادف یکی از بهترین دوستای زینب توی ماه عسلش در خارج از کشور که این یکی هم خوشبختانه فرجام خوشی داشت.

تازه خیلی از اتفاق های دیگه رو به دلایل مختلف نتونستم بنویسم

فکر میکنید بعدیش چیه ؟ ها ؟ بعدیش اتفاق افتاده .. اگه نوشته های قبلی زینب رو به خاطر داشته باشید درباره پسرخاله اش علی نوشته ٬ علی همون کسی که از بچگی با زینب بود ٬ زمزمه های نامزدیشون قبل از بیماری زینب بود ٬ بعدش هم اتفاقاتی افتاد که نمی خوام بگم چون کاملا شخصیه ٬
زینب و علی همیشه با هم بودند و همدیگر رو دوست داشتند ٬ اما بعد از بیماری زینب٬ به دلایلی مجبور شدند از هم فاصله بگیرند.

علی فروردین امسال با دختر یکی از استادهاش ازدواج کرد٬ بعدش هم یه سری مشکلات خانوادگی براش پیش اومد و خیلی چیزهای دیگه ٬ تا این که چند روز پیش خودکشی کرد ٬ تا دیروز صبح بیهوش بود و بعدش هم فوت کرد. امروز صبح مراسم خاکسپاری علی انجام شد.

دیروز ساعت ۷:۵۰ دقیقه بود که زینب بهم sms داد که : Ali mord

منم در جواب بهش یه sms دادم و تسلیت گفتم .. جوابی نداد ٬ من رفتم دانشگاه ٬ تا ساعت ۳ بعد از ظهر که دیدم خبری از زینب نیست ٬ sms دادم دختر دائیش سارا جواب داد ٬ گفت که زینب شکه شده ٬ توی تخت خوابش نشسته و همین جوری به یه جایی خیره شده نه غذایی میخوره نه آب و نه حرف میزنه ٬ حتی گریه هم نمیکنه ٬ مثل مجسمه شده ٬ بهم پیشنهاد داد که به زینب زنگ بزنم تا شاید بتونم باعث بهتر شدنش بشم ٬

زنگ زدم ٬ سارا گوشی رو دم گوش زینب نگه داشته بود ٬ زینب حتی نمیتونست گوشی رو جلو گوشش نگهداره ٬ من فقط صدای نفس نفس زدن زینب رو میشنیدم ٬ شاید ۲۰ دقیقه من فقط پشت سر هم حرف میزدم ٬ من فقط صدای نفس نفس زدن تند و پشت سر هم زینب رو میشنیدم ٬ زینب بعد ۲۰ دقیقه تونست یه جمله بگه ٬ خوشحال شدم ٬ همین کافی بود برام ٬ باید گریه میکرد٬ نباید تو خودش میریخت٬ آخه زینب نباید هیجان زده بشه ٬ دیگه نباید تشنج کنه ٬ نباید ٬

زینب حالش خیلی بده ٬ خیلی ٬ نمی تونه فراموش کنه ٬ خیلی سنگینه براش٬ علی رو دوست داشت و من برای این دوست داشتن ارزش قائلم٬

از همه شما ممنونم دوستان٬ اگه شما نبودید من چیکار میکردم آخه ؟
ببخشید دیر آپ میکنم

دوستتون دارم

اشک نمیگذاره بنویسم

zeynab65 — Mon, 07 Jul 2008 08:18:06 GMT

درود بر دوستان

دوستان به بزرگی خودتون ببخشید که من اینقدر دیر میام این جا رو به روز میکنم ..
بچه ها خوشبختانه مامان زینب طی یه عمل سخت که روی مغزش انجام شد به زندگی برگشت٬ البته یه ۲ هفته ایی میشه..

دوست دارم این جا یه یه چیزایی بگم ولی میترسم زینب بیاد بخونه و ناراحت شه .. آخه نباید اعصابش تحریک بشه.. خدا کنه دیگه این جا رو نخونه
میخوام بگم تا به حال توی زندگیم کسی رو به اندازه زینب دوست نداشتم
میخوام بگم نمی تونم بدون اون ادامه بدم
میخوام بگم که روحم خسته است
میخوام بگم که با sms هاش زندگی میکنم از خواب بیدار میشم .. میخوابم ..رویا میبینم
عاشق صداشم .. عاشقشم
من لیاقت زینب رو نداشتم ..
کاش توی یه موقعیت دیگه باهاش آشنا میشدم ..
کاش یه جای دیگه٬ یه وقت دیگه ٬ این جوری حداقل بیشتر می تونستم بهش کمک کنم
زینب بخاطر تشتج های متعدد قطع نخاع شده.. دیگه نمی تونه راه بره..آه

زینب چند روز پیش آخرین آزمایش تکه برداریش رو انجام داد ٬ جواب آزمایش خیلی مهلک بود ٬
نمی تونم بغضم رو فرو ببرم..نمی تونم اشک هام رو پنهان کنم...نمی تونم دردهام مثل همیشه قورت بدم ..

بهم گفت جواب آزمایش چی بوده بهش گفتم که فقط به یه دکتر اکتفا نکنن اونم دکترای اونجا ..
دیشب وقتی بهم sms داد بهم گفت جواب آزمایشش رو برای یه دکتر توی آلمان و یه دکتر توی تهران فکس کردن ٬ اون ها هم همین نظر رو داشتند ٬ زینب کمتر از یکماه وقت داره یا حداکثر یک ماه ٬
این خرچنگ لعنتی .. این سرطان لعنتی تو تمام جونش ریشه دوونده

بهتون گفته بودم که من و زینب با هم ازدواج کردیم ؟
توی یکی از روزهای بهاری اردیبهشت ماه ٬من از زینب درخواست ازدواج کردم
زینب هم پذیرفت..
مهرش هم جون من شد ٬ آره جونم رو مهرش کردم..

دیگه نمی تونم ..
دیگه نمی تونم بنویسم ..
اشک نمیگذاره بنویسم

اون بالا فقط آسمونه

zeynab65 — Tue, 17 Jun 2008 16:52:18 GMT

درود بر دوستان

نمی دونم ٬ نمی دونم اسم این رو چی میشه گذاشت ؟ چی ؟ بدبختی ؟

بد شانسی ؟ بیچارگی ؟ بدبیاری ؟ اگه برای خودتون این اتفاق افتاده بود اسمش رو چی میگذاشتید ؟

من که دیگه گیج شدم .. بعضی وقتها با خودم فکر میکنم که یه موجود بی فایده ام .. نمی دونم

وقتی با زینب حرف میزنم و بهش می گم خوبی ؟

از پرسیدن این پرسش احمقانه شرمندش میشم .. آخه( خوبی )یعنی چی ؟ این سوال چه معنی میتونه داشته باشه براش ؟

این چند وقته به دلایل مختلف نتونستم بیام و این جا بنویسم .. از همه شماها عذر میخوام ..

چی بگم ؟ از عشقم بگم که داره پرپر میشه جلو چشمام ؟ از مادربزرگش بگم ؟ از مادرش بگم ؟

زینب حال ثابتی نداره ٬ بعضی وقتها تشنج میکنه ٬ بیشتر وقتهایی که عصبی باشه این اتفاق می افته.. آخه بعضی ها خیلی اذیتش میکنند. دوست ندارم اسمشون رو بگم چون به هر حال از فامیل های نزدیکشون هستند.

توی این مدت خیلی اتفاق ها افتاد٬ زمانی که مادر زینب برای خرید دارو به تهران اومده بود و در راه برگشت بود مادرش ٬ یعنی مادربزرگ مادری زینب حالش بد میشه و به بیمارستان منتقل میشه و فوت میکنه .. اسم این رو چی میشه گذاشت ؟ بدشانسی ؟ یا کدوم یکی از اون بالایی ها ؟

و بعد از این اتفاقاتی که مربوط میشد به علی و خانوادش که باعث تشنج شدید زینب شد .. دوست ندارم توی مسائل خانوادگی دیگران دخالت کنم و نظر بدم ولی اینو میگم که بعضی از آدما هستن که از شکنجه شدن دیگران لذت میبرند٬ بهتر بگم به سادیست از نوع ماژورش مبتلا هستند.

دیروز ظهر زمانی که مادر زینب داشته از اهواز برمیگشته با یک کامیون شاخ به شاخ میشه ٬ مامان زینب الان توی بیمارستان و در کما بسر میبره ..شاید بتونم بگم زینب ۲۴ ساعته چیزی نخورده ..

زینب من همین جوریش کم غذاست .. هیچ کدوم از ما نمی تونیم وضعیت زینب رو حتی تصور کنیم .. اسم این رو چی میگذارید ؟ بدبیاری ؟ ها ؟ چی گفتی ؟ فقط نگید که همه ی این اتفاقات یک آزمایش الهی و از این کوفت و زهر مار هاست ٬

من یکی شک دارم موجودی اون بالا به نام خدا وجود داشته باشه ... اون بالا فقط آسمونه ...آسمون ...فقط همین ... نمی گم برای کسی دعا کنید چون کسی وجود نداره که به دعای کسی گوش بده ... اون بالا فقط آسمونه ...فقط آسمون

بدرود

zeynab65 — Wed, 21 May 2008 09:34:07 GMT

درود دوستان

طی یک آزمایش دیگه ای که زینب چند روز پیش انجام داد مشخص شد که بیماری به کندی داره پیشرفت میکنه ٬

ولی همچنان درد های پی در پی برجای خودشون باقی هست..

آرزوی سلامتی و تندرستی برای زینب و همه شما دارم

با سپاس

zeynab65 — Sat, 17 May 2008 09:58:18 GMT

درود بر همگی دوستان عزیز...

این دفعه دیگه خودم هستم. خود خودم ... دلم برای همتون تنگ شده بود

ولی راستش روزهای سختی رو پشت سر گذاشتم. خیلی سخت ولی با وجود

دوست عزیز و مهربون خودم که از همه ی دنیا هم بیشتر دوستش دارم تحمل

سختی ها برام راحت تر بود. امیر عزیزم خیلی به من کمک کرد که بتونم این

بحران رو پشت سر بذارم. شاید اگه اون نبود من تا حالا صد بار خودمو از بین

برده بودم...دوستی که با وجود فاصله ی مکانی همیشه حضورش رو پیش خودم

و کنارم احساس میکنم. دوستان من اصلا قصد نداشتم بار دیگه چیزی برای وبلاگم

بنویسم چون این وبلاگ از طرف من به امیر هدیه داده شده و من دیگه خودمو صاحب

اینجا نمیدونم. این پست رو هم به عنوان آخرین پست من حساب کنید.علاوه بر دلیل بالا

خودم هم دیگه اونقدر در خودم توان جسمی نمی بینم که بخوام به این کار ادامه بدم.

راستش بعد از جواب آخرین آزمایش یعنی تقریبا یه ماه پیش کلا از همه نظر به هم

ریختم. دکتر جان گفت که جناب سرطان داره پیشرفت میکنه و احتمالا تا 6 ماه دیگه

کارمو یه سره میکنه...اوایل خیلی ناراحت و عصبی بودم. مدام به خودکشی فکر میکردم

ولی باز هم امیر دستمو گرفت...دوستان از همه ی شما متشکرم که پیوسته به یاد من

بودید و منو فراموش نکردید و در ضمن از همگی شما عذ ر میخوام که نتونستم جواب

محبت های شما رو بدم. در اینجا با همگی شما خداحافظی میکنم و برای تک تک شما

آرزوی خوشبختی میکنم. دوستتون دارم. دلم براتون تنگ میشه.

zeynab65 — Fri, 16 May 2008 14:05:59 GMT

درود بر دوستان

بچه ها خیلی ازتون ممنونم که به اینجا سر میزنید و نگران حال زینب هستید.سلام همتون رو بهش رسوندم و اون هم به همه ی شما سلام رسوند ،
متاسفانه زینب خیلی سخت نفس می کشه و برای بهتر نفس کشیدن باید از کپسول اکسیژن کمک بگیره ، نیروی جسمانیش خیلی تحلیل رفته بخاطر اینکه خوب نمی تونه غذا بخوره ، به خدا نمی خوام این حرفا رو بزنم که باعث ناراحتیتون بشه ولی زینب مثل شمع داره آب میشه...
بعضی از دوستان خواسته بودند با زینب صحبت کنند ، باید بگم متاسفانه امکان پذیر نیست ، من خودم هر 3 یا 4 روز یه بار میتونم باهاش حرف بزنم ، نه شرایطش برای این کار مناسبه و نه خودش مایله .. من تا اون جایی که میتونم سعی می کنم خوشحالش کنم و بهش امیدواری بدم ،
از همه ی شما سپاسگزارم ، از جل عزیز ، سارا گرامی ، رویا خانوم ، عروس ناز و آرامشش و محمد حامد و سپیده و بقیه..نظراتتون به من خیلی از نظر روحی کمک می کنه..
به امید خدا

zeynab65 — Mon, 12 May 2008 16:24:23 GMT

درود دوستان

نمی دونم چی بگم .. راستش با خودم گفتم اگه خبر ندم بچه ها نگران میشن ، اگر هم خبر بدم همش خبرهای درد و ناخوشایندی هست ولی باز از هیچی بهتره ... دیشب حدود ساعت 10:30 بود که زینب بهم sms داد ، حالش خوب نبود...درد داشت ، بعدش هر چی بهش sms دادم جواب نداد .. داشتم دیوونه میشدم.. میخواستم سرم رو به دیوار بکوبم..

اشکم در اومده بود.. دست خودم نبود ، انگار یکی دیگه داشت کنترلم می کرد، مثل مرغی شده بودم که سرم رو بی هوا کنده باشند، مثل دیوونه ها بی دلیل این ور اون ور می پریدم ،آخه زینب من چه گناهی کرده خدایا که این جوری بشه ، بهش چند بار sms دادم ولی جوابی نداد ، عین یه بچه کوچیک که مامانش رو گم کرده باشه گریه میکردم ، این حرفا رو میزنم چون کسی رو ندارم بهش بگم..میدونم که خود زینب هم دیگه به این جا سر نمی زنه ، همین الانم اشکام نمی گذاره که راحت بنویسم..دوستان دعا کنید ...

امروز ساعت 10:00 صبح بهم sms داد و گفت که دیشب درد غیر قابل تحملی داشته خیالم راحت شد که اتفاقی نیوفتاده ، و همین الانم که دارم این مطلب رو مینویسم زینب داره درد زیادی رو تحمل می کنه ، دردی که حتی بهش اجازه تکون خوردن نمی ده ، حتی نمی تونه از جاش بلند شه..

خدایا ..........

zeynab65 — Sun, 11 May 2008 08:54:00 GMT

درود بر دوستان

من امیر٬ دوست زینب هستم ٬ این وبلاگ از طرف زینب به من سپرده شده تا من بگردونمش ٬ چون خودش دیگه علاقه ای به این کار نداشت اینجا رو به من سپرد. دلم نیومد شما رو بی خبر بگذارم چون دیدم دوستان نگران حال زینب هستند.

تنها اتفاق بدی که تو این مدت افتاد این بود که عصب های پای زینب بر اثر تشنج های متعدد تحت تاثیر قرار گرفت و چند روز نتونست راه بره ٬ ولی از دیشب عصب های پاهاش خدا رو شکر برگشته و امروز به سختی میتونه راه بره . نمی دونم دیگه چی باید بگم ٬ امیدوارم حالش زودتر خوب بشه ٬ خوشبختانه امروز روحیه بهتری نسبت به روزهای دیگه داره

از تمام دوستانی که توی این مدت نگران حال زینب بودند سپاسگزارم سلام همتون رو بهش میرسونم

با سپاس